Najczęstsze pytania

Nie ma dolnego progu, od którego problem „kwalifikuje się" do terapii. Przychodzą do mnie osoby w kryzysie, ale też takie, które chcą lepiej rozumieć siebie albo swoje relacje. Jeśli coś Cię zastanawia na tyle, że szukasz informacji o terapii — to już wystarczający powód, żeby zadzwonić i zapytać.

Nie oceniam i nie moralizuję. Moim zadaniem jest zrozumieć, jak wygląda Twoje doświadczenie, nie wystawiać mu ocen.

Nie. Możesz przyjść z chaosem, niejasnością albo samym niepokojem, bez przygotowania czy diagnozy. Od tego właśnie zaczynamy — porządkujemy razem, nie musisz tego robić wcześniej.

Sesja trwa 50 minut, niezależnie od tego, czy przychodzisz sam, czy z partnerem.

Zwykle raz w tygodniu. Częstotliwość ustalamy indywidualnie, zależnie od tego, z czym przychodzisz i jak wygląda Twoja sytuacja.

Konsultacja wstępna to do 3 pierwszych spotkań, podczas których sprawdzamy, czy razem możemy pracować nad tym, z czym przychodzisz, i czy ten sposób pracy Ci odpowiada. To nie jest jeszcze zobowiązanie do dłuższej terapii — po konsultacji możesz zdecydować, że to nie dla Ciebie, i nic się nie stanie. Więcej o tym, jak wygląda pierwsza wizyta, piszę na stronie „Pierwsza wizyta", a o tym, jak wygląda sama współpraca na dalszych spotkaniach — na stronie „Jak pracuję".

Tak. Terapia jest dobrowolna na każdym etapie — możesz zakończyć ją, kiedy uznasz, że czas się zatrzymać. Dobrze, jeśli powiesz mi o tym wprost, żebyśmy mogli to razem domknąć, ale decyzja zawsze należy do Ciebie.

Tak, to, o czym rozmawiamy, jest objęte tajemnicą zawodową. Są tylko wąskie wyjątki, o których mówi prawo (np. gdy życie lub zdrowie jest w bezpośrednim zagrożeniu) — opowiem Ci o nich spokojnie na początku współpracy, jeśli będziesz chciał/a wiedzieć więcej.

Wizyty umawiam z odstępem, tak żeby osoby, które przychodzą do mnie, nie mijały się na miejscu.

Konsultacja i sesja indywidualna kosztują 150 zł, sesja dla pary — 200 zł. Każda trwa 50 minut. Pełne informacje o płatności znajdziesz na stronie „Cennik".

Daj mi znać z wyprzedzeniem, telefonicznie lub SMS-em. Szczegóły odwoływania wizyt ustalamy wspólnie na początku współpracy, zależnie od Twojej sytuacji.

Psycholog to tytuł zawodowy po studiach magisterskich z psychologii. Psychoterapeuta to osoba, która oprócz tego przeszła dodatkowe, wieloletnie szkolenie w konkretnym sposobie pracy z ludźmi (u mnie to Gestalt — więcej o tym na stronie „Jak pracuję") i pracuje z pacjentami przez rozmowę i wspólną pracę, a nie np. przez testy czy badania psychologiczne. Jedno nie zastępuje drugiego — to dwa różne, uzupełniające się wykształcenia.

Psychiatra jest lekarzem — może postawić diagnozę medyczną i przepisać leki. Ja nie jestem lekarzem i nie przepisuję leków, pracuję przez rozmowę i wspólną pracę na sesjach. Jeśli w trakcie współpracy widzę, że pomoc psychiatryczna mogłaby się przydać, mówię o tym otwarcie i pomagam znaleźć odpowiedniego specjalistę — terapia i leczenie psychiatryczne często dobrze się uzupełniają, nie wykluczają.

Pracuję pod regularną superwizją — to znaczy, że swoją pracę omawiam z bardziej doświadczonymi terapeutami, żeby dbać o jej jakość i Twoje bezpieczeństwo. Kieruję się też Kodeksem Etyki Polskiego Towarzystwa Psychoterapii Gestalt. Ukończyłem pełne, czteroletnie szkolenie psychoterapeutyczne w nurcie Gestalt w Instytucie Gestalt w Krakowie i jestem w trakcie procesu certyfikacji w tym podejściu — to normalny, wieloletni etap w zawodzie psychoterapeuty. Jeśli to dla Ciebie ważne, chętnie powiem o tym więcej na pierwszym spotkaniu — więcej piszę też na stronie „O mnie".

Superwizja to regularne rozmowy o mojej pracy z bardziej doświadczonymi terapeutami — rodzaj zewnętrznego spojrzenia, które pomaga mi dbać o jakość terapii i nie gubić obiektywizmu. Dla Ciebie znaczy to, że moja praca nie dzieje się w izolacji, tylko jest stale konsultowana.

Nie, pracuję wyłącznie stacjonarnie, w gabinecie w Częstochowie. Nie prowadzę sesji online.

Nie, pracuję wyłącznie z osobami dorosłymi (18+) oraz z parami. Więcej o tym, z czym można do mnie przyjść, znajdziesz na stronie „Dla kogo".